|
مرحوم قفلی از استوانه ها وبزرگان مجمع خیرین مدرسه ساز استان بود |
 |
 |
|
مرحوم قفلی از استوانه ها وبزرگان مجمع خیرین مدرسه ساز استان بود که غم فقدان این عزیز برای برای دوستداران فرهنگ و ادب ایران دشوار و گران بود . وجود نازنین افرادی همچون مرحوم دکتر فرخ و مرحوم حبیب اله قفلی بزرگترین پشتوانه های مدرسه ساز در استان خراسانِ بسیار مغتنم بود وما قدر این ستارگان را در زمان حیاتشان به خوبی ادا ننمودیم .
. درست است که می بایست سالها در انتظار باشیم تا مانند این افراد از مادر زاده شود و با تربیت صحیح به طلایه داران علم و ادب در کشور تبدیل شوند. ولی دلمان را به این خوش کرده ایم که کارنامه ی عمل آنها برای همیشه باز است زیرا هر مدرسه ای که ساخته اند صدقه ای جاریه است که هم به تولید علم برای جامعه کمک کرده اند و هم فرزندان صالحی در مدرسه پرورش داده اند که تا عمر دارند، دعاگویشان خواهند بود.آشنایی من با مرحوم قفلی به حدود سالهای 72 بر می گرددمصادف با احداث اولین مدارسشان در ناحیه 6 قدیم مشهد ترسیم شخصیت و بزرگواری و مناعت طبع این عزیز قابل وصف نبود. رابطه من و ایشان همچون رابطه پدر و فرزند بود که در هر کاری که مربوط به خیرین و مدرسه سازی می شد . با ایشان مشورت و از راهنمایی لازم دریغ نمی کرد. روزها و هفته ها با توجه به کسالتی که داشتند به همراه همکارانم جهت ساماندهی مدارس روستایی به شهرستان و روستاهای مرزی می رفت و از نزدیک بر انجام امور نظارت می کرد . تا آخرین روز حیات خود مرتب در دفتر مجمع خیرین حضور داشتند و مسائل را شخصاً مدیریت و پیگیری می نمودند. از اعتقادات جالبی که داشت این بود : انسان تاوقتی خود حیات دارد باید توشه ای برای آخرت خود مهیا کند و این امر را به فردا و پس فردا یا پس از مرگ موکول نکند . و بارها در جشنواره ها و افتتاحیه ها در سخنان خود تکرار می نمود که ما روزی از دارالممر به دارالمقر خواهیم رفت پس چه خوب است که توشه آخرت خویش را بادست خود از قبل مهیا و آماده کنیم و یا اینکه در اهمیت تعلیم وتربیت همیشه این حدیث شریف پیامبر اعظم (ص) که اطلب العلم من المهد الی اللحد اشاره می نمود . ایشان معتقد بود آثار کار خیر قبل از آنکه به دیگران برسد به خود انسان باز می گرددو در این مسیری که می روم هیچ منتی بر کسی ندارم . حتی معامله ای هم با خدا ندارم . من فقط وظیفه ام را انجام می دهم . خداوند امکاناتی که در اختیار خانواده ما گذاشت قسمتی از آن را در راه خودش خرج کردیم که این همان احساس راحتی و رضایت باطنی است . اگر در این راه نبودم ، یقین دارم تا حالا وضع و حالم آن طور که امروز هست نبود . من شخصاً نیازمند این کارها هستم و منتّی هم ندارم .
امید که راه و روش این عزیز سرلوحه کار همه خیرین مردم ایران باشدو در وصف این یار سفر کرده این قصیده بس که : برای تو مرثیه گفتن خطاست تو زنده تر از ما و این فخر ماست
روابط عمومی اداره کل نوسازی مدارس خراسان رضوی |
